DOĞAR

Sabr ile, kan ile ve benzeri her şey ile

Göğsüne baskı yapan bunca dil, sapaksız

Olmaya bir nas, bilmeden günâha gire

Aklı başına almış, dönmekse olanaksız

Sonra yıllar geçip, baş başa celaliyle

Anlayınca, görünce, sonsuz ruhunu

İşte o vakit, karanlığı bulanır da kire

Sabahı edemez, döner durur hesapsız

Yunus, İlyas, Zekeriyya ve Harun;

Olmaz ise yer dönmez miydi Eflâtun?

Dönüp duran arzı utandıran bir ruhun…

Başkası, bir fecre nazır; sabaha selamsız.

Yazar, güler, gülümser dahi, aksi haram;

Bendin’ nedir zevkini alıp, kasıp kavuran?

Yüreğin her sarsıntısı, vaktinde vuran,

Ruhun terk eder, kalbin ancak o an zamansız.